Conjugation of rozryć
ˈrɔz.rɘt͡ɕto dig out (to make a hole, trench, or furrow in the ground by digging) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozryć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozryłem |
| ty | rozryłeś |
| on / ona / ono | rozrył |
| my | rozryliśmy |
| wy | rozryliście |
| oni / one | rozryli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozryłam |
| ty | rozryłaś |
| on / ona / ono | rozryła |
| my | rozryłyśmy |
| wy | rozryłyście |
| oni / one | rozryły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozryło |
Czas przyszły
| ja | rozryję |
| ty | rozryjesz |
| on / ona / ono | rozryje |
| my | rozryjemy |
| wy | rozryjecie |
| oni / one | rozryją |
Tryb rozkazujący
| ty | rozryj |
| my | rozryjmy |
| wy | rozryjcie |