Conjugation of rozrzucać
rɔzˈʐu.t͡sat͡ɕumieszczać coś na dużej przestrzeni w różnych miejscach Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozrzucać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozrzucam |
| ty | rozrzucasz |
| on / ona / ono | rozrzuca |
| my | rozrzucamy |
| wy | rozrzucacie |
| oni / one | rozrzucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozrzucałem |
| ty | rozrzucałeś |
| on / ona / ono | rozrzucał |
| my | rozrzucaliśmy |
| wy | rozrzucaliście |
| oni / one | rozrzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozrzucałam |
| ty | rozrzucałaś |
| on / ona / ono | rozrzucała |
| my | rozrzucałyśmy |
| wy | rozrzucałyście |
| oni / one | rozrzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozrzucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozrzucał |
| ty | będziesz rozrzucał |
| on / ona / ono | będzie rozrzucał |
| my | będziemy rozrzucali |
| wy | będziecie rozrzucali |
| oni / one | będą rozrzucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozrzucała |
| ty | będziesz rozrzucała |
| on / ona / ono | będzie rozrzucała |
| my | będziemy rozrzucały |
| wy | będziecie rozrzucały |
| oni / one | będą rozrzucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozrzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozrzucaj |
| my | rozrzucajmy |
| wy | rozrzucajcie |