Conjugation of rozporządzić
rɔs.pɔˈʐɔɲ.d͡ʑit͡ɕto command (someone), to dispose of (something) (to decide what will happen to) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozporządzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozporządziłem |
| ty | rozporządziłeś |
| on / ona / ono | rozporządził |
| my | rozporządziliśmy |
| wy | rozporządziliście |
| oni / one | rozporządzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozporządziłam |
| ty | rozporządziłaś |
| on / ona / ono | rozporządziła |
| my | rozporządziłyśmy |
| wy | rozporządziłyście |
| oni / one | rozporządziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozporządziło |
Czas przyszły
| ja | rozporządzę |
| ty | rozporządzisz |
| on / ona / ono | rozporządzi |
| my | rozporządzimy |
| wy | rozporządzicie |
| oni / one | rozporządzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozporządź |
| my | rozporządźmy |
| wy | rozporządźcie |