Conjugation of rozpostrzeć
rɔsˈpɔ.stʂɛt͡ɕto extend, to outstretch, to spread out Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozpostrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpostarłem |
| ty | rozpostarłeś |
| on / ona / ono | rozpostarł |
| my | rozpostarliśmy |
| wy | rozpostarliście |
| oni / one | rozpostarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpostarłam |
| ty | rozpostarłaś |
| on / ona / ono | rozpostarła |
| my | rozpostarłyśmy |
| wy | rozpostarłyście |
| oni / one | rozpostarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpostarło |
Czas przyszły
| ja | rozpostrę |
| ty | rozpostrzesz |
| on / ona / ono | rozpostrze |
| my | rozpostrzemy |
| wy | rozpostrzecie |
| oni / one | rozpostrą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpostrzyj |
| my | rozpostrzyjmy |
| wy | rozpostrzyjcie |