Conjugation of rozpaść
ˈrɔs.paɕt͡ɕprzestać być związkiem lub grupą ludzi, których łączą pewne więzi Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozpaść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpadłem |
| ty | rozpadłeś |
| on / ona / ono | rozpadł |
| my | rozpadliśmy |
| wy | rozpadliście |
| oni / one | rozpadli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpadłam |
| ty | rozpadłaś |
| on / ona / ono | rozpadła |
| my | rozpadłyśmy |
| wy | rozpadłyście |
| oni / one | rozpadły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpadło |
Czas przyszły
| ja | rozpadnę |
| ty | rozpadniesz |
| on / ona / ono | rozpadnie |
| my | rozpadniemy |
| wy | rozpadniecie |
| oni / one | rozpadną |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpadnij |
| my | rozpadnijmy |
| wy | rozpadnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.