Conjugation of rozpaskudzić
rɔs.pasˈku.d͡ʑit͡ɕto spoil, to disintegrate (to become demoralized, to fall apart as a result of someone's excessive indulgence) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozpaskudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpaskudziłem |
| ty | rozpaskudziłeś |
| on / ona / ono | rozpaskudził |
| my | rozpaskudziliśmy |
| wy | rozpaskudziliście |
| oni / one | rozpaskudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpaskudziłam |
| ty | rozpaskudziłaś |
| on / ona / ono | rozpaskudziła |
| my | rozpaskudziłyśmy |
| wy | rozpaskudziłyście |
| oni / one | rozpaskudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpaskudziło |
Czas przyszły
| ja | rozpaskudzę |
| ty | rozpaskudzisz |
| on / ona / ono | rozpaskudzi |
| my | rozpaskudzimy |
| wy | rozpaskudzicie |
| oni / one | rozpaskudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpaskudź |
| my | rozpaskudźmy |
| wy | rozpaskudźcie |