Conjugation of rozmówić
rɔzˈmu.vit͡ɕto talk with, to speak, to converse, to have a conversation, to chat Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozmówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozmówiłem |
| ty | rozmówiłeś |
| on / ona / ono | rozmówił |
| my | rozmówiliśmy |
| wy | rozmówiliście |
| oni / one | rozmówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozmówiłam |
| ty | rozmówiłaś |
| on / ona / ono | rozmówiła |
| my | rozmówiłyśmy |
| wy | rozmówiłyście |
| oni / one | rozmówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozmówiło |
Czas przyszły
| ja | rozmówię |
| ty | rozmówisz |
| on / ona / ono | rozmówi |
| my | rozmówimy |
| wy | rozmówicie |
| oni / one | rozmówią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozmów |
| my | rozmówmy |
| wy | rozmówcie |