Conjugation of rozkojarzyć
rɔs.kɔˈja.ʐɘt͡ɕto disassociate (to cause to not be associated) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozkojarzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozkojarzyłem |
| ty | rozkojarzyłeś |
| on / ona / ono | rozkojarzył |
| my | rozkojarzyliśmy |
| wy | rozkojarzyliście |
| oni / one | rozkojarzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozkojarzyłam |
| ty | rozkojarzyłaś |
| on / ona / ono | rozkojarzyła |
| my | rozkojarzyłyśmy |
| wy | rozkojarzyłyście |
| oni / one | rozkojarzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozkojarzyło |
Czas przyszły
| ja | rozkojarzę |
| ty | rozkojarzysz |
| on / ona / ono | rozkojarzy |
| my | rozkojarzymy |
| wy | rozkojarzycie |
| oni / one | rozkojarzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozkojarz |
| my | rozkojarzmy |
| wy | rozkojarzcie |