Conjugation of rozkminić
rɔsˈkmi.ɲit͡ɕzrozumieć po głębokim zastanowieniu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozkminić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozkminiłem |
| ty | rozkminiłeś |
| on / ona / ono | rozkminił |
| my | rozkminiliśmy |
| wy | rozkminiliście |
| oni / one | rozkminili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozkminiłam |
| ty | rozkminiłaś |
| on / ona / ono | rozkminiła |
| my | rozkminiłyśmy |
| wy | rozkminiłyście |
| oni / one | rozkminiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozkminiło |
Czas przyszły
| ja | rozkminię |
| ty | rozkminisz |
| on / ona / ono | rozkmini |
| my | rozkminimy |
| wy | rozkminicie |
| oni / one | rozkminią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozkmiń |
| my | rozkmińmy |
| wy | rozkmińcie |