Conjugation of rozklekotać
rɔs.klɛˈkɔ.tat͡ɕto dilapidate, to wear out (to put into disrepair through continued use) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozklekotać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozklekotałem |
| ty | rozklekotałeś |
| on / ona / ono | rozklekotał |
| my | rozklekotaliśmy |
| wy | rozklekotaliście |
| oni / one | rozklekotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozklekotałam |
| ty | rozklekotałaś |
| on / ona / ono | rozklekotała |
| my | rozklekotałyśmy |
| wy | rozklekotałyście |
| oni / one | rozklekotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozklekotało |
Czas przyszły
| ja | rozklekoczę |
| ty | rozklekoczesz |
| on / ona / ono | rozklekocze |
| my | rozklekoczemy |
| wy | rozklekoczecie |
| oni / one | rozklekoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozklekocz |
| my | rozklekoczmy |
| wy | rozklekoczcie |