Conjugation of rozkładać
rɔsˈkwa.dat͡ɕrozstawiać jakąś rzecz będącą w formie kompaktowej do formy roboczej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozkładać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozkładam |
| ty | rozkładasz |
| on / ona / ono | rozkłada |
| my | rozkładamy |
| wy | rozkładacie |
| oni / one | rozkładają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozkładałem |
| ty | rozkładałeś |
| on / ona / ono | rozkładał |
| my | rozkładaliśmy |
| wy | rozkładaliście |
| oni / one | rozkładali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozkładałam |
| ty | rozkładałaś |
| on / ona / ono | rozkładała |
| my | rozkładałyśmy |
| wy | rozkładałyście |
| oni / one | rozkładały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozkładało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozkładał |
| ty | będziesz rozkładał |
| on / ona / ono | będzie rozkładał |
| my | będziemy rozkładali |
| wy | będziecie rozkładali |
| oni / one | będą rozkładali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozkładała |
| ty | będziesz rozkładała |
| on / ona / ono | będzie rozkładała |
| my | będziemy rozkładały |
| wy | będziecie rozkładały |
| oni / one | będą rozkładały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozkładało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozkładaj |
| my | rozkładajmy |
| wy | rozkładajcie |