Conjugation of rozjuszyć
rɔzˈju.ʂɘt͡ɕto enrage, to infuriate (to make furious) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozjuszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozjuszyłem |
| ty | rozjuszyłeś |
| on / ona / ono | rozjuszył |
| my | rozjuszyliśmy |
| wy | rozjuszyliście |
| oni / one | rozjuszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozjuszyłam |
| ty | rozjuszyłaś |
| on / ona / ono | rozjuszyła |
| my | rozjuszyłyśmy |
| wy | rozjuszyłyście |
| oni / one | rozjuszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozjuszyło |
Czas przyszły
| ja | rozjuszę |
| ty | rozjuszysz |
| on / ona / ono | rozjuszy |
| my | rozjuszymy |
| wy | rozjuszycie |
| oni / one | rozjuszą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozjusz |
| my | rozjuszmy |
| wy | rozjuszcie |