Conjugation of rozegnać
/rɔˈzɛ.ɡnat͡ɕ/to scatter, to disperse, to break up Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozegnać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozegnałem |
| ty | rozegnałeś |
| on / ona / ono | rozegnał |
| my | rozegnaliśmy |
| wy | rozegnaliście |
| oni / one | rozegnali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozegnałam |
| ty | rozegnałaś |
| on / ona / ono | rozegnała |
| my | rozegnałyśmy |
| wy | rozegnałyście |
| oni / one | rozegnały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozegnało |
Czas przyszły
| ja | rozegnam |
| ty | rozegnasz |
| on / ona / ono | rozegna |
| my | rozegnamy |
| wy | rozegnacie |
| oni / one | rozegnają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozegnaj |
| my | rozegnajmy |
| wy | rozegnajcie |