Conjugation of rozejść
ˈrɔ.zɛjɕt͡ɕto break up, to separate, to get divorced Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozejść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozszedłem |
| ty | rozszedłeś |
| on / ona / ono | rozszedł |
| my | rozeszliśmy |
| wy | rozeszliście |
| oni / one | rozeszli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozeszłam |
| ty | rozeszłaś |
| on / ona / ono | rozeszła |
| my | rozeszłyśmy |
| wy | rozeszłyście |
| oni / one | rozeszły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozeszło |
Czas przyszły
| ja | rozejdę |
| ty | rozejdziesz |
| on / ona / ono | rozejdzie |
| my | rozejdziemy |
| wy | rozejdziecie |
| oni / one | rozejdą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozejdź |
| my | rozejdźmy |
| wy | rozejdźcie |