Conjugation of rozebrać
rɔˈzɛ.brat͡ɕrozchwytać, rozdzielić między siebie coś, czego była ograniczona ilość Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozebrać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozebrałem |
| ty | rozebrałeś |
| on / ona / ono | rozebrał |
| my | rozebraliśmy |
| wy | rozebraliście |
| oni / one | rozebrali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozebrałam |
| ty | rozebrałaś |
| on / ona / ono | rozebrała |
| my | rozebrałyśmy |
| wy | rozebrałyście |
| oni / one | rozebrały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozebrało |
Czas przyszły
| ja | rozbiorę |
| ty | rozbierzesz |
| on / ona / ono | rozbierze |
| my | rozbierzemy |
| wy | rozbierzecie |
| oni / one | rozbiorą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbierz |
| my | rozbierzmy |
| wy | rozbierzcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.