Conjugation of rozdziawić
rɔzˈd͡ʑa.vit͡ɕo ustach (pysku, dziobie): otwierać się szeroko Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozdziawić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozdziawiłem |
| ty | rozdziawiłeś |
| on / ona / ono | rozdziawił |
| my | rozdziawiliśmy |
| wy | rozdziawiliście |
| oni / one | rozdziawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozdziawiłam |
| ty | rozdziawiłaś |
| on / ona / ono | rozdziawiła |
| my | rozdziawiłyśmy |
| wy | rozdziawiłyście |
| oni / one | rozdziawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozdziawiło |
Czas przyszły
| ja | rozdziawię |
| ty | rozdziawisz |
| on / ona / ono | rozdziawi |
| my | rozdziawimy |
| wy | rozdziawicie |
| oni / one | rozdziawią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozdziaw |
| my | rozdziawmy |
| wy | rozdziawcie |