Conjugation of rozdrapać
rɔzˈdra.pat͡ɕo grupie osób z chciwością, wyrywając sobie nawzajem, zabrać cały udostępniony zasób Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozdrapać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozdrapałem |
| ty | rozdrapałeś |
| on / ona / ono | rozdrapał |
| my | rozdrapaliśmy |
| wy | rozdrapaliście |
| oni / one | rozdrapali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozdrapałam |
| ty | rozdrapałaś |
| on / ona / ono | rozdrapała |
| my | rozdrapałyśmy |
| wy | rozdrapałyście |
| oni / one | rozdrapały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozdrapało |
Czas przyszły
| ja | rozdrapię |
| ty | rozdrapiesz |
| on / ona / ono | rozdrapie |
| my | rozdrapiemy |
| wy | rozdrapiecie |
| oni / one | rozdrapią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozdrap |
| my | rozdrapmy |
| wy | rozdrapcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.