Conjugation of rozdrażnić
rɔzˈdraʐ.ɲit͡ɕto become irritated, to become incensed, to become exasperated Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozdrażnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozdrażniłem |
| ty | rozdrażniłeś |
| on / ona / ono | rozdrażnił |
| my | rozdrażniliśmy |
| wy | rozdrażniliście |
| oni / one | rozdrażnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozdrażniłam |
| ty | rozdrażniłaś |
| on / ona / ono | rozdrażniła |
| my | rozdrażniłyśmy |
| wy | rozdrażniłyście |
| oni / one | rozdrażniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozdrażniło |
Czas przyszły
| ja | rozdrażnię |
| ty | rozdrażnisz |
| on / ona / ono | rozdrażni |
| my | rozdrażnimy |
| wy | rozdrażnicie |
| oni / one | rozdrażnią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozdrażń |
| my | rozdrażńmy |
| wy | rozdrażńcie |