Conjugation of rozczulić
rɔsˈt͡ʂu.lit͡ɕto be moved, to be touched (emotionally) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozczulić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozczuliłem |
| ty | rozczuliłeś |
| on / ona / ono | rozczulił |
| my | rozczuliliśmy |
| wy | rozczuliliście |
| oni / one | rozczulili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozczuliłam |
| ty | rozczuliłaś |
| on / ona / ono | rozczuliła |
| my | rozczuliłyśmy |
| wy | rozczuliłyście |
| oni / one | rozczuliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozczuliło |
Czas przyszły
| ja | rozczulę |
| ty | rozczulisz |
| on / ona / ono | rozczuli |
| my | rozczulimy |
| wy | rozczulicie |
| oni / one | rozczulą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozczul |
| my | rozczulmy |
| wy | rozczulcie |