Conjugation of rozczynić
rɔsˈt͡ʂɘ.ɲit͡ɕto cut (to mix flour with water or milk to make dough) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozczynić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozczyniłem |
| ty | rozczyniłeś |
| on / ona / ono | rozczynił |
| my | rozczyniliśmy |
| wy | rozczyniliście |
| oni / one | rozczynili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozczyniłam |
| ty | rozczyniłaś |
| on / ona / ono | rozczyniła |
| my | rozczyniłyśmy |
| wy | rozczyniłyście |
| oni / one | rozczyniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozczyniło |
Czas przyszły
| ja | rozczynię |
| ty | rozczynisz |
| on / ona / ono | rozczyni |
| my | rozczynimy |
| wy | rozczynicie |
| oni / one | rozczynią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozczyń |
| my | rozczyńmy |
| wy | rozczyńcie |