Conjugation of reagować
rɛ.aˈɡɔ.vat͡ɕodpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | reagować |
Czas teraźniejszy
| ja | reaguję |
| ty | reagujesz |
| on / ona / ono | reaguje |
| my | reagujemy |
| wy | reagujecie |
| oni / one | reagują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | reagowałem |
| ty | reagowałeś |
| on / ona / ono | reagował |
| my | reagowaliśmy |
| wy | reagowaliście |
| oni / one | reagowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | reagowałam |
| ty | reagowałaś |
| on / ona / ono | reagowała |
| my | reagowałyśmy |
| wy | reagowałyście |
| oni / one | reagowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | reagowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę reagował |
| ty | będziesz reagował |
| on / ona / ono | będzie reagował |
| my | będziemy reagowali |
| wy | będziecie reagowali |
| oni / one | będą reagowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę reagowała |
| ty | będziesz reagowała |
| on / ona / ono | będzie reagowała |
| my | będziemy reagowały |
| wy | będziecie reagowały |
| oni / one | będą reagowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie reagowało |
Tryb rozkazujący
| ty | reaguj |
| my | reagujmy |
| wy | reagujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.