Conjugation of rechotać
/rɛˈxɔ.tat͡ɕ/o żabie: wydawać charakterystyczny głos Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rechotać |
Czas teraźniejszy
| ja | rechoczę |
| ty | rechoczesz |
| on / ona / ono | rechocze |
| my | rechoczemy |
| wy | rechoczecie |
| oni / one | rechoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rechotałem |
| ty | rechotałeś |
| on / ona / ono | rechotał |
| my | rechotaliśmy |
| wy | rechotaliście |
| oni / one | rechotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rechotałam |
| ty | rechotałaś |
| on / ona / ono | rechotała |
| my | rechotałyśmy |
| wy | rechotałyście |
| oni / one | rechotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rechotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rechotał |
| ty | będziesz rechotał |
| on / ona / ono | będzie rechotał |
| my | będziemy rechotali |
| wy | będziecie rechotali |
| oni / one | będą rechotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rechotała |
| ty | będziesz rechotała |
| on / ona / ono | będzie rechotała |
| my | będziemy rechotały |
| wy | będziecie rechotały |
| oni / one | będą rechotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rechotało |
Tryb rozkazujący
| ty | rechocz |
| my | rechoczmy |
| wy | rechoczcie |