Conjugation of ranić
ˈra.ɲit͡ɕsprawiać komuś przykrość; urażać czyjeś uczucia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ranić |
Czas teraźniejszy
| ja | ranię |
| ty | ranisz |
| on / ona / ono | rani |
| my | ranimy |
| wy | ranicie |
| oni / one | ranią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | raniłem |
| ty | raniłeś |
| on / ona / ono | ranił |
| my | raniliśmy |
| wy | raniliście |
| oni / one | ranili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | raniłam |
| ty | raniłaś |
| on / ona / ono | raniła |
| my | raniłyśmy |
| wy | raniłyście |
| oni / one | raniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | raniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ranił |
| ty | będziesz ranił |
| on / ona / ono | będzie ranił |
| my | będziemy ranili |
| wy | będziecie ranili |
| oni / one | będą ranili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę raniła |
| ty | będziesz raniła |
| on / ona / ono | będzie raniła |
| my | będziemy raniły |
| wy | będziecie raniły |
| oni / one | będą raniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie raniło |
Tryb rozkazujący
| ty | rań |
| my | rańmy |
| wy | rańcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.