Conjugation of pustoszeć
pusˈtɔ.ʂɛt͡ɕstawać się pustym, opuszczonym; tracić mieszkańców, życie lub zawartość Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pustoszeć |
Czas teraźniejszy
| ja | pustoszeję |
| ty | pustoszejesz |
| on / ona / ono | pustoszeje |
| my | pustoszejemy |
| wy | pustoszejecie |
| oni / one | pustoszeją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pustoszałem |
| ty | pustoszałeś |
| on / ona / ono | pustoszał |
| my | pustoszeliśmy |
| wy | pustoszeliście |
| oni / one | pustoszeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pustoszałam |
| ty | pustoszałaś |
| on / ona / ono | pustoszała |
| my | pustoszałyśmy |
| wy | pustoszałyście |
| oni / one | pustoszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pustoszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pustoszał |
| ty | będziesz pustoszał |
| on / ona / ono | będzie pustoszał |
| my | będziemy pustoszeli |
| wy | będziecie pustoszeli |
| oni / one | będą pustoszeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pustoszała |
| ty | będziesz pustoszała |
| on / ona / ono | będzie pustoszała |
| my | będziemy pustoszały |
| wy | będziecie pustoszały |
| oni / one | będą pustoszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pustoszało |
Tryb rozkazujący
| ty | pustoszej |
| my | pustoszejmy |
| wy | pustoszejcie |