Conjugation of pustoszyć
pusˈtɔ.ʂɘt͡ɕpozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pustoszyć |
Czas teraźniejszy
| ja | pustoszę |
| ty | pustoszysz |
| on / ona / ono | pustoszy |
| my | pustoszymy |
| wy | pustoszycie |
| oni / one | pustoszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pustoszyłem |
| ty | pustoszyłeś |
| on / ona / ono | pustoszył |
| my | pustoszyliśmy |
| wy | pustoszyliście |
| oni / one | pustoszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pustoszyłam |
| ty | pustoszyłaś |
| on / ona / ono | pustoszyła |
| my | pustoszyłyśmy |
| wy | pustoszyłyście |
| oni / one | pustoszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pustoszyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pustoszył |
| ty | będziesz pustoszył |
| on / ona / ono | będzie pustoszył |
| my | będziemy pustoszyli |
| wy | będziecie pustoszyli |
| oni / one | będą pustoszyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pustoszyła |
| ty | będziesz pustoszyła |
| on / ona / ono | będzie pustoszyła |
| my | będziemy pustoszyły |
| wy | będziecie pustoszyły |
| oni / one | będą pustoszyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pustoszyło |
Tryb rozkazujący
| ty | pustosz |
| my | pustoszmy |
| wy | pustoszcie |