Conjugation of punktować
puŋkˈtɔ.vat͡ɕzdobywać przewagę nad przeciwnikiem (w sporcie lub dyskusji), celnie trafiać słowem lub ciosem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | punktować |
Czas teraźniejszy
| ja | punktuję |
| ty | punktujesz |
| on / ona / ono | punktuje |
| my | punktujemy |
| wy | punktujecie |
| oni / one | punktują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | punktowałem |
| ty | punktowałeś |
| on / ona / ono | punktował |
| my | punktowaliśmy |
| wy | punktowaliście |
| oni / one | punktowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | punktowałam |
| ty | punktowałaś |
| on / ona / ono | punktowała |
| my | punktowałyśmy |
| wy | punktowałyście |
| oni / one | punktowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | punktowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę punktował |
| ty | będziesz punktował |
| on / ona / ono | będzie punktował |
| my | będziemy punktowali |
| wy | będziecie punktowali |
| oni / one | będą punktowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę punktowała |
| ty | będziesz punktowała |
| on / ona / ono | będzie punktowała |
| my | będziemy punktowały |
| wy | będziecie punktowały |
| oni / one | będą punktowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie punktowało |
Tryb rozkazujący
| ty | punktuj |
| my | punktujmy |
| wy | punktujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.