Conjugation of pucować
puˈt͡sɔ.vat͡ɕstarannie czyścić gładką powierzchnię, taką którą da się doprowadzić do połysku Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pucować |
Czas teraźniejszy
| ja | pucuję |
| ty | pucujesz |
| on / ona / ono | pucuje |
| my | pucujemy |
| wy | pucujecie |
| oni / one | pucują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pucowałem |
| ty | pucowałeś |
| on / ona / ono | pucował |
| my | pucowaliśmy |
| wy | pucowaliście |
| oni / one | pucowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pucowałam |
| ty | pucowałaś |
| on / ona / ono | pucowała |
| my | pucowałyśmy |
| wy | pucowałyście |
| oni / one | pucowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pucowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pucował |
| ty | będziesz pucował |
| on / ona / ono | będzie pucował |
| my | będziemy pucowali |
| wy | będziecie pucowali |
| oni / one | będą pucowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pucowała |
| ty | będziesz pucowała |
| on / ona / ono | będzie pucowała |
| my | będziemy pucowały |
| wy | będziecie pucowały |
| oni / one | będą pucowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pucowało |
Tryb rozkazujący
| ty | pucuj |
| my | pucujmy |
| wy | pucujcie |