Conjugation of pukać
ˈpu.kat͡ɕuderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pukać |
Czas teraźniejszy
| ja | pukam |
| ty | pukasz |
| on / ona / ono | puka |
| my | pukamy |
| wy | pukacie |
| oni / one | pukają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pukałem |
| ty | pukałeś |
| on / ona / ono | pukał |
| my | pukaliśmy |
| wy | pukaliście |
| oni / one | pukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pukałam |
| ty | pukałaś |
| on / ona / ono | pukała |
| my | pukałyśmy |
| wy | pukałyście |
| oni / one | pukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pukało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pukał |
| ty | będziesz pukał |
| on / ona / ono | będzie pukał |
| my | będziemy pukali |
| wy | będziecie pukali |
| oni / one | będą pukali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pukała |
| ty | będziesz pukała |
| on / ona / ono | będzie pukała |
| my | będziemy pukały |
| wy | będziecie pukały |
| oni / one | będą pukały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pukało |
Tryb rozkazujący
| ty | pukaj |
| my | pukajmy |
| wy | pukajcie |