Conjugation of przytrzeć
ˈpʂɘ.tʂɛt͡ɕto rub against (to physically rub against something and meet resistance or cause damage) [with accusative] or [with instrumental ‘what’] or Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przytrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przytarłem |
| ty | przytarłeś |
| on / ona / ono | przytarł |
| my | przytarliśmy |
| wy | przytarliście |
| oni / one | przytarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przytarłam |
| ty | przytarłaś |
| on / ona / ono | przytarła |
| my | przytarłyśmy |
| wy | przytarłyście |
| oni / one | przytarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przytarło |
Czas przyszły
| ja | przytrę |
| ty | przytrzesz |
| on / ona / ono | przytrze |
| my | przytrzemy |
| wy | przytrzecie |
| oni / one | przytrą |
Tryb rozkazujący
| ty | przytrzyj |
| my | przytrzyjmy |
| wy | przytrzyjcie |