Conjugation of przytrzymać
pʂɘˈtʂɘ.mat͡ɕutrzymać w miejscu; trzymając, nie pozwolić na zmianę pozycji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przytrzymać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przytrzymałem |
| ty | przytrzymałeś |
| on / ona / ono | przytrzymał |
| my | przytrzymaliśmy |
| wy | przytrzymaliście |
| oni / one | przytrzymali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przytrzymałam |
| ty | przytrzymałaś |
| on / ona / ono | przytrzymała |
| my | przytrzymałyśmy |
| wy | przytrzymałyście |
| oni / one | przytrzymały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przytrzymało |
Czas przyszły
| ja | przytrzymam |
| ty | przytrzymasz |
| on / ona / ono | przytrzyma |
| my | przytrzymamy |
| wy | przytrzymacie |
| oni / one | przytrzymają |
Tryb rozkazujący
| ty | przytrzymaj |
| my | przytrzymajmy |
| wy | przytrzymajcie |