Conjugation of przytoczyć
pʂɘˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕzacytować dosłownie lub w przybliżeniu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przytoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przytoczyłem |
| ty | przytoczyłeś |
| on / ona / ono | przytoczył |
| my | przytoczyliśmy |
| wy | przytoczyliście |
| oni / one | przytoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przytoczyłam |
| ty | przytoczyłaś |
| on / ona / ono | przytoczyła |
| my | przytoczyłyśmy |
| wy | przytoczyłyście |
| oni / one | przytoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przytoczyło |
Czas przyszły
| ja | przytoczę |
| ty | przytoczysz |
| on / ona / ono | przytoczy |
| my | przytoczymy |
| wy | przytoczycie |
| oni / one | przytoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | przytocz |
| my | przytoczmy |
| wy | przytoczcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.