HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← przytrafić — definition

Conjugation of przytrafić

Regular CEFR C2
pʂɘˈtra.fit͡ɕ

to bechance, to befall, to happen Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
przytrafić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja przytrafiłem
ty przytrafiłeś
on / ona / ono przytrafił
my przytrafiliśmy
wy przytrafiliście
oni / one przytrafili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja przytrafiłam
ty przytrafiłaś
on / ona / ono przytrafiła
my przytrafiłyśmy
wy przytrafiłyście
oni / one przytrafiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono przytrafiło
Czas przyszły
ja przytrafię
ty przytrafisz
on / ona / ono przytrafi
my przytrafimy
wy przytraficie
oni / one przytrafią
Tryb rozkazujący
ty przytraf
my przytrafmy
wy przytrafcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary