Conjugation of przytrafić
/pʂɘˈtra.fit͡ɕ/to bechance, to befall, to happen Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przytrafić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przytrafiłem |
| ty | przytrafiłeś |
| on / ona / ono | przytrafił |
| my | przytrafiliśmy |
| wy | przytrafiliście |
| oni / one | przytrafili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przytrafiłam |
| ty | przytrafiłaś |
| on / ona / ono | przytrafiła |
| my | przytrafiłyśmy |
| wy | przytrafiłyście |
| oni / one | przytrafiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przytrafiło |
Czas przyszły
| ja | przytrafię |
| ty | przytrafisz |
| on / ona / ono | przytrafi |
| my | przytrafimy |
| wy | przytraficie |
| oni / one | przytrafią |
Tryb rozkazujący
| ty | przytraf |
| my | przytrafmy |
| wy | przytrafcie |