Conjugation of przypalać
pʂɘˈpa.lat͡ɕo potrawie: stawać się zwęgloną, gotując się lub piekąc się zbyt mocno Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przypalać |
Czas teraźniejszy
| ja | przypalam |
| ty | przypalasz |
| on / ona / ono | przypala |
| my | przypalamy |
| wy | przypalacie |
| oni / one | przypalają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przypalałem |
| ty | przypalałeś |
| on / ona / ono | przypalał |
| my | przypalaliśmy |
| wy | przypalaliście |
| oni / one | przypalali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przypalałam |
| ty | przypalałaś |
| on / ona / ono | przypalała |
| my | przypalałyśmy |
| wy | przypalałyście |
| oni / one | przypalały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przypalało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przypalał |
| ty | będziesz przypalał |
| on / ona / ono | będzie przypalał |
| my | będziemy przypalali |
| wy | będziecie przypalali |
| oni / one | będą przypalali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przypalała |
| ty | będziesz przypalała |
| on / ona / ono | będzie przypalała |
| my | będziemy przypalały |
| wy | będziecie przypalały |
| oni / one | będą przypalały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przypalało |
Tryb rozkazujący
| ty | przypalaj |
| my | przypalajmy |
| wy | przypalajcie |