Conjugation of przypaść
ˈpʂɘ.paɕt͡ɕprzywrzeć do czegoś (powierzchni, osoby, rzeczy) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przypaść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przypadłem |
| ty | przypadłeś |
| on / ona / ono | przypadł |
| my | przypadliśmy |
| wy | przypadliście |
| oni / one | przypadli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przypadłam |
| ty | przypadłaś |
| on / ona / ono | przypadła |
| my | przypadłyśmy |
| wy | przypadłyście |
| oni / one | przypadły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przypadło |
Czas przyszły
| ja | przypadnę |
| ty | przypadniesz |
| on / ona / ono | przypadnie |
| my | przypadniemy |
| wy | przypadniecie |
| oni / one | przypadną |
Tryb rozkazujący
| ty | przypadnij |
| my | przypadnijmy |
| wy | przypadnijcie |