Conjugation of przypadać
pʂɘˈpa.dat͡ɕprzywierać do czegoś (powierzchni, osoby, rzeczy) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przypadać |
Czas teraźniejszy
| ja | przypadam |
| ty | przypadasz |
| on / ona / ono | przypada |
| my | przypadamy |
| wy | przypadacie |
| oni / one | przypadają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przypadałem |
| ty | przypadałeś |
| on / ona / ono | przypadał |
| my | przypadaliśmy |
| wy | przypadaliście |
| oni / one | przypadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przypadałam |
| ty | przypadałaś |
| on / ona / ono | przypadała |
| my | przypadałyśmy |
| wy | przypadałyście |
| oni / one | przypadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przypadało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przypadał |
| ty | będziesz przypadał |
| on / ona / ono | będzie przypadał |
| my | będziemy przypadali |
| wy | będziecie przypadali |
| oni / one | będą przypadali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przypadała |
| ty | będziesz przypadała |
| on / ona / ono | będzie przypadała |
| my | będziemy przypadały |
| wy | będziecie przypadały |
| oni / one | będą przypadały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przypadało |
Tryb rozkazujący
| ty | przypadaj |
| my | przypadajmy |
| wy | przypadajcie |