Conjugation of przykazać
/pʂɘˈka.zat͡ɕ/wydać polecenie lub zabronić czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przykazać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przykazałem |
| ty | przykazałeś |
| on / ona / ono | przykazał |
| my | przykazaliśmy |
| wy | przykazaliście |
| oni / one | przykazali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przykazałam |
| ty | przykazałaś |
| on / ona / ono | przykazała |
| my | przykazałyśmy |
| wy | przykazałyście |
| oni / one | przykazały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przykazało |
Czas przyszły
| ja | przykażę |
| ty | przykażesz |
| on / ona / ono | przykaże |
| my | przykażemy |
| wy | przykażecie |
| oni / one | przykażą |
Tryb rozkazujący
| ty | przykaż |
| my | przykażmy |
| wy | przykażcie |