Conjugation of przykazywać
/pʂɘ.kaˈzɘ.vat͡ɕ/wydawać polecenie lub zabraniać czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przykazywać |
Czas teraźniejszy
| ja | przykazuję |
| ty | przykazujesz |
| on / ona / ono | przykazuje |
| my | przykazujemy |
| wy | przykazujecie |
| oni / one | przykazują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przykazywałem |
| ty | przykazywałeś |
| on / ona / ono | przykazywał |
| my | przykazywaliśmy |
| wy | przykazywaliście |
| oni / one | przykazywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przykazywałam |
| ty | przykazywałaś |
| on / ona / ono | przykazywała |
| my | przykazywałyśmy |
| wy | przykazywałyście |
| oni / one | przykazywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przykazywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przykazywał |
| ty | będziesz przykazywał |
| on / ona / ono | będzie przykazywał |
| my | będziemy przykazywali |
| wy | będziecie przykazywali |
| oni / one | będą przykazywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przykazywała |
| ty | będziesz przykazywała |
| on / ona / ono | będzie przykazywała |
| my | będziemy przykazywały |
| wy | będziecie przykazywały |
| oni / one | będą przykazywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przykazywało |
Tryb rozkazujący
| ty | przykazuj |
| my | przykazujmy |
| wy | przykazujcie |