Conjugation of przyćmić
ˈpʂɘ.t͡ɕmit͡ɕto eclipse, to overshadow, to outshine Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przyćmić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyćmiłem |
| ty | przyćmiłeś |
| on / ona / ono | przyćmił |
| my | przyćmiliśmy |
| wy | przyćmiliście |
| oni / one | przyćmili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyćmiłam |
| ty | przyćmiłaś |
| on / ona / ono | przyćmiła |
| my | przyćmiłyśmy |
| wy | przyćmiłyście |
| oni / one | przyćmiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyćmiło |
Czas przyszły
| ja | przyćmię |
| ty | przyćmisz |
| on / ona / ono | przyćmi |
| my | przyćmimy |
| wy | przyćmicie |
| oni / one | przyćmią |
Tryb rozkazujący
| ty | przyćmij |
| my | przyćmijmy |
| wy | przyćmijcie |