Conjugation of przyczaić
pʂɘˈt͡ʂa.it͡ɕto lurk, to skulk, to lie in wait, to waylay Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przyczaić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyczaiłem |
| ty | przyczaiłeś |
| on / ona / ono | przyczaił |
| my | przyczailiśmy |
| wy | przyczailiście |
| oni / one | przyczaili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyczaiłam |
| ty | przyczaiłaś |
| on / ona / ono | przyczaiła |
| my | przyczaiłyśmy |
| wy | przyczaiłyście |
| oni / one | przyczaiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyczaiło |
Czas przyszły
| ja | przyczaję |
| ty | przyczaisz |
| on / ona / ono | przyczai |
| my | przyczaimy |
| wy | przyczaicie |
| oni / one | przyczają |
Tryb rozkazujący
| ty | przyczaj |
| my | przyczajmy |
| wy | przyczajcie |