Conjugation of przestawać
pʂɛˈsta.vat͡ɕprzerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przestawać |
Czas teraźniejszy
| ja | przestaję |
| ty | przestajesz |
| on / ona / ono | przestaje |
| my | przestajemy |
| wy | przestajecie |
| oni / one | przestają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przestawałem |
| ty | przestawałeś |
| on / ona / ono | przestawał |
| my | przestawaliśmy |
| wy | przestawaliście |
| oni / one | przestawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przestawałam |
| ty | przestawałaś |
| on / ona / ono | przestawała |
| my | przestawałyśmy |
| wy | przestawałyście |
| oni / one | przestawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przestawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przestawał |
| ty | będziesz przestawał |
| on / ona / ono | będzie przestawał |
| my | będziemy przestawali |
| wy | będziecie przestawali |
| oni / one | będą przestawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przestawała |
| ty | będziesz przestawała |
| on / ona / ono | będzie przestawała |
| my | będziemy przestawały |
| wy | będziecie przestawały |
| oni / one | będą przestawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przestawało |
Tryb rozkazujący
| ty | przestawaj |
| my | przestawajmy |
| wy | przestawajcie |