Conjugation of przestraszyć
pʂɛˈstra.ʂɘt͡ɕwzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przestraszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przestraszyłem |
| ty | przestraszyłeś |
| on / ona / ono | przestraszył |
| my | przestraszyliśmy |
| wy | przestraszyliście |
| oni / one | przestraszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przestraszyłam |
| ty | przestraszyłaś |
| on / ona / ono | przestraszyła |
| my | przestraszyłyśmy |
| wy | przestraszyłyście |
| oni / one | przestraszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przestraszyło |
Czas przyszły
| ja | przestraszę |
| ty | przestraszysz |
| on / ona / ono | przestraszy |
| my | przestraszymy |
| wy | przestraszycie |
| oni / one | przestraszą |
Tryb rozkazujący
| ty | przestrasz |
| my | przestraszmy |
| wy | przestraszcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.