Conjugation of pruć
ˈprut͡ɕodczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pruć |
Czas teraźniejszy
| ja | pruję |
| ty | prujesz |
| on / ona / ono | pruje |
| my | prujemy |
| wy | prujecie |
| oni / one | prują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | prułem |
| ty | prułeś |
| on / ona / ono | pruł |
| my | pruliśmy |
| wy | pruliście |
| oni / one | pruli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | prułam |
| ty | prułaś |
| on / ona / ono | pruła |
| my | prułyśmy |
| wy | prułyście |
| oni / one | pruły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pruło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pruł |
| ty | będziesz pruł |
| on / ona / ono | będzie pruł |
| my | będziemy pruli |
| wy | będziecie pruli |
| oni / one | będą pruli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pruła |
| ty | będziesz pruła |
| on / ona / ono | będzie pruła |
| my | będziemy pruły |
| wy | będziecie pruły |
| oni / one | będą pruły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pruło |
Tryb rozkazujący
| ty | pruj |
| my | prujmy |
| wy | prujcie |