Conjugation of prukać
ˈpru.kat͡ɕto say pru; to make a pru sound with one's lips Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | prukać |
Czas teraźniejszy
| ja | prukam |
| ty | prukasz |
| on / ona / ono | pruka |
| my | prukamy |
| wy | prukacie |
| oni / one | prukają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | prukałem |
| ty | prukałeś |
| on / ona / ono | prukał |
| my | prukaliśmy |
| wy | prukaliście |
| oni / one | prukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | prukałam |
| ty | prukałaś |
| on / ona / ono | prukała |
| my | prukałyśmy |
| wy | prukałyście |
| oni / one | prukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | prukało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę prukał |
| ty | będziesz prukał |
| on / ona / ono | będzie prukał |
| my | będziemy prukali |
| wy | będziecie prukali |
| oni / one | będą prukali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę prukała |
| ty | będziesz prukała |
| on / ona / ono | będzie prukała |
| my | będziemy prukały |
| wy | będziecie prukały |
| oni / one | będą prukały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie prukało |
Tryb rozkazujący
| ty | prukaj |
| my | prukajmy |
| wy | prukajcie |