Conjugation of prokurować
prɔ.kuˈrɔ.vat͡ɕsporządzać coś (dokumenty, akta) w sposób nieuczciwy, dostosowując je do oczekiwanych rezultatów Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | prokurować |
Czas teraźniejszy
| ja | prokuruję |
| ty | prokurujesz |
| on / ona / ono | prokuruje |
| my | prokurujemy |
| wy | prokurujecie |
| oni / one | prokurują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | prokurowałem |
| ty | prokurowałeś |
| on / ona / ono | prokurował |
| my | prokurowaliśmy |
| wy | prokurowaliście |
| oni / one | prokurowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | prokurowałam |
| ty | prokurowałaś |
| on / ona / ono | prokurowała |
| my | prokurowałyśmy |
| wy | prokurowałyście |
| oni / one | prokurowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | prokurowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę prokurował |
| ty | będziesz prokurował |
| on / ona / ono | będzie prokurował |
| my | będziemy prokurowali |
| wy | będziecie prokurowali |
| oni / one | będą prokurowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę prokurowała |
| ty | będziesz prokurowała |
| on / ona / ono | będzie prokurowała |
| my | będziemy prokurowały |
| wy | będziecie prokurowały |
| oni / one | będą prokurowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie prokurowało |
Tryb rozkazujący
| ty | prokuruj |
| my | prokurujmy |
| wy | prokurujcie |