Conjugation of promienieć
prɔˈmjɛ.ɲɛt͡ɕwyrażać jakiś pozytywny stan swoim wyglądem, postawą Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | promienieć |
Czas teraźniejszy
| ja | promienieję |
| ty | promieniejesz |
| on / ona / ono | promienieje |
| my | promieniejemy |
| wy | promieniejecie |
| oni / one | promienieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | promieniałem |
| ty | promieniałeś |
| on / ona / ono | promieniał |
| my | promienieliśmy |
| wy | promienieliście |
| oni / one | promienieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | promieniałam |
| ty | promieniałaś |
| on / ona / ono | promieniała |
| my | promieniałyśmy |
| wy | promieniałyście |
| oni / one | promieniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | promieniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę promieniał |
| ty | będziesz promieniał |
| on / ona / ono | będzie promieniał |
| my | będziemy promienieli |
| wy | będziecie promienieli |
| oni / one | będą promienieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę promieniała |
| ty | będziesz promieniała |
| on / ona / ono | będzie promieniała |
| my | będziemy promieniały |
| wy | będziecie promieniały |
| oni / one | będą promieniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie promieniało |
Tryb rozkazujący
| ty | promieniej |
| my | promieniejmy |
| wy | promieniejcie |