Conjugation of pospieszyć
pɔˈspjɛ.ʂɘt͡ɕzrobić coś przedwcześnie, nietrafnie przewidując rozwój sytuacji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pospieszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pospieszyłem |
| ty | pospieszyłeś |
| on / ona / ono | pospieszył |
| my | pospieszyliśmy |
| wy | pospieszyliście |
| oni / one | pospieszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pospieszyłam |
| ty | pospieszyłaś |
| on / ona / ono | pospieszyła |
| my | pospieszyłyśmy |
| wy | pospieszyłyście |
| oni / one | pospieszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pospieszyło |
Czas przyszły
| ja | pospieszę |
| ty | pospieszysz |
| on / ona / ono | pospieszy |
| my | pospieszymy |
| wy | pospieszycie |
| oni / one | pospieszą |
Tryb rozkazujący
| ty | pospiesz |
| my | pospieszmy |
| wy | pospieszcie |