Conjugation of posprzeczać
pɔˈspʂɛ.t͡ʂat͡ɕto argue, to bicker, to fight, to quarrel, to quibble, to spar, to squabble, to stickle, to wrangle (to have an argument, a quarrel) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | posprzeczać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | posprzeczałem |
| ty | posprzeczałeś |
| on / ona / ono | posprzeczał |
| my | posprzeczaliśmy |
| wy | posprzeczaliście |
| oni / one | posprzeczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | posprzeczałam |
| ty | posprzeczałaś |
| on / ona / ono | posprzeczała |
| my | posprzeczałyśmy |
| wy | posprzeczałyście |
| oni / one | posprzeczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | posprzeczało |
Czas przyszły
| ja | posprzeczam |
| ty | posprzeczasz |
| on / ona / ono | posprzecza |
| my | posprzeczamy |
| wy | posprzeczacie |
| oni / one | posprzeczają |
Tryb rozkazujący
| ty | posprzeczaj |
| my | posprzeczajmy |
| wy | posprzeczajcie |