Conjugation of posortować
/pɔ.sɔrˈtɔ.vat͡ɕ/to sort (to separate items into different categories according to certain criteria that determine their sorts) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | posortować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | posortowałem |
| ty | posortowałeś |
| on / ona / ono | posortował |
| my | posortowaliśmy |
| wy | posortowaliście |
| oni / one | posortowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | posortowałam |
| ty | posortowałaś |
| on / ona / ono | posortowała |
| my | posortowałyśmy |
| wy | posortowałyście |
| oni / one | posortowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | posortowało |
Czas przyszły
| ja | posortuję |
| ty | posortujesz |
| on / ona / ono | posortuje |
| my | posortujemy |
| wy | posortujecie |
| oni / one | posortują |
Tryb rozkazujący
| ty | posortuj |
| my | posortujmy |
| wy | posortujcie |