Conjugation of poruczać
pɔˈru.t͡ʂat͡ɕto commit, to commission, to entrust, to charge [with accusative ‘something’] Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | poruczać |
Czas teraźniejszy
| ja | poruczam |
| ty | poruczasz |
| on / ona / ono | porucza |
| my | poruczamy |
| wy | poruczacie |
| oni / one | poruczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poruczałem |
| ty | poruczałeś |
| on / ona / ono | poruczał |
| my | poruczaliśmy |
| wy | poruczaliście |
| oni / one | poruczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poruczałam |
| ty | poruczałaś |
| on / ona / ono | poruczała |
| my | poruczałyśmy |
| wy | poruczałyście |
| oni / one | poruczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poruczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę poruczał |
| ty | będziesz poruczał |
| on / ona / ono | będzie poruczał |
| my | będziemy poruczali |
| wy | będziecie poruczali |
| oni / one | będą poruczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę poruczała |
| ty | będziesz poruczała |
| on / ona / ono | będzie poruczała |
| my | będziemy poruczały |
| wy | będziecie poruczały |
| oni / one | będą poruczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie poruczało |
Tryb rozkazujący
| ty | poruczaj |
| my | poruczajmy |
| wy | poruczajcie |