Conjugation of porozrzucać
pɔ.rɔzˈʐu.t͡sat͡ɕto disperse many things, to scatter many things Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | porozrzucać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | porozrzucałem |
| ty | porozrzucałeś |
| on / ona / ono | porozrzucał |
| my | porozrzucaliśmy |
| wy | porozrzucaliście |
| oni / one | porozrzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | porozrzucałam |
| ty | porozrzucałaś |
| on / ona / ono | porozrzucała |
| my | porozrzucałyśmy |
| wy | porozrzucałyście |
| oni / one | porozrzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | porozrzucało |
Czas przyszły
| ja | porozrzucam |
| ty | porozrzucasz |
| on / ona / ono | porozrzuca |
| my | porozrzucamy |
| wy | porozrzucacie |
| oni / one | porozrzucają |
Tryb rozkazujący
| ty | porozrzucaj |
| my | porozrzucajmy |
| wy | porozrzucajcie |